Jeżeli kontrahent nie reguluje swoich zobowiązań i ma zaległości w zapłacie, możemy skierować sprawę do sądu w ramach postępowania nakazowego.

1. Pozew.

Sad rozpoznaje sprawę na pisemny wniosek a właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd rejonowy lub okręgowy. Aby skierować sprawę do sądu należy ustalić jego właściwość miejscową i rzeczową. Sądem właściwym miejscowo jest sąd, w którego okręgu pozwany (dłużnik) ma siedzibę. Sądem właściwym rzeczowo jest sąd rejonowy lub okręgowy. Sprawy o zapłatę, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa 75 tys. zł rozpoznaje sąd okręgowy. Sprawy o zapłatę poniżej 75 tys. zł należy kierować do sądu rejonowego.

Należy też prawidłowo określić wartość przedmiotu sporu tj. kwotę jakiej dochodzimy w sądzie, aby dobrze wyliczyć wysokość opłaty od pozwu, bez której sąd nie rozpozna sprawy.

• do 500 zł – opłata w kwocie 30 zł;
• ponad 500 zł do 1500 zł – opłata w kwocie 100 zł;
• ponad 1500 zł do 4000 zł – opłata w kwocie 200 zł;
• ponad 4000 zł do 7500 zł – opłata w kwocie 400 zł;
• ponad 7500 zł do 10 000 zł – opłata w kwocie 500 zł;
• ponad 10 000 zł do 15 000 zł – opłata w kwocie 750 zł;
• ponad 15 000 zł do 20 000 zł – opłata w kwocie 1000 zł.
Przy wartości przedmiotu sporu ponad 20 000 zł pobiera się opłatę stosunkową wynoszącą 5% tej wartości, nie więcej jednak niż 200 000 zł.
Postępowanie nakazowe jest tańszym postępowaniem i należy zapłacić 1/4 opłaty, ale opłata nie może być niższa niż 30 zł.
Np. jeśli dochodzimy w sądzie kwoty 30 000 zł, to opłata od pozwu w postępowaniu nakazowym wyniesie 375 zł (1/4 x 1500 zł).

Jakie dokumenty dołączamy do pozwu? Do pozwu należy dołączyć dokumenty, na które się powołujemy (np. umowy, faktury) w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii. Do pozwu dołączamy również jego odpis wraz z odpisami wszystkich załączników Jeśli pozew wnosi pełnomocnik, np. adwokat, radca prawny, należy do pozwu dołączyć pełnomocnictwo i dowód uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa.

2. Nakaz zapłaty.

Zgodnie z art. 485 k.p.c. sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, jeżeli fakty uzasadniające dochodzone roszczenie są udowodnione dołączonym do pozwu:
• dokumentem urzędowym,
• zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem,
• wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu.

W wydanym nakazie zapłaty sąd orzeka, że pozwany ma w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zaspokoić roszczenie (czyli np. spłacić dług) w całości wraz z kosztami albo wnieść do sądu w tym terminie zarzuty (czyli zakwestionować zasadność pozwu). Odpis nakazu zapłaty otrzymuje powód i pozwany.
Nakaz zapłaty z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności.

3. Rozprawa.

Jeżeli pozwany wniesie do sądu zarzuty - sąd wyznacza rozprawę. Podczas rozprawy każda ze stron przedstawia swoje żądania i wnioski oraz dowody na poparcie swoich twierdzeń.

4. Wyrok.

Po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok. Sąd w wyroku w całości lub w części utrzymuje w mocy nakaz zapłaty albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu. Od wyroku sądu pierwszej instancji można złożyć apelację do sądu drugiej instancji. Apelację od wyroku sądu rejonowego rozpoznaje sąd okręgowy, a od wyroku sądu okręgowego jako sądu pierwszej instancji – sąd apelacyjny. Warto wiedzieć. Od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku może przysługiwać skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego. Skargi nie można składać w sprawach o zapłatę, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 tys. zł.

5. Egzekucja komornicza.

Po wydaniu prawomocnego wyroku można skierować sprawę do postępowania egzekucyjnego.